Beiden kwamen deze week in zwaar water ( hetzelfde zware water als waar Dutch Water Dreams zich in bevind?); Snowworld omdat het niet voldoet aan de normen van de internationale skibond de FIS) en dus geen wedstrijdbaan kan zijn, Holland Hall omdat het niet door kan gaan.

Kortom geen goede week voor ‘leisurestad’ Zoetermeer, waar overigens steeds meer weerstand tegen ontstaat.

Bij beide zaken was ik woordvoerder. En bij beiden voorspelde ik al dat het weinig goeds voor de stad ging betekenen – een herhaling van DWD. Nu is het college er ook achter: Holland Hall zal de doodslag betekenen voor het stadshart.

In 2005 heb ik voor het eerst aandacht gevraagd voor de leegstand in de stad. Anno 2011 is het nauwelijks een agendapunt dat om de hoek komt kijken; ondanks rampzalige resultaten.

De SP werd constant verweten Zoetermeer economisch de afgrond in te willen helpen door niets toe te staan. Niets is echter minder waar gebleken. Was er destijds daadkrachtig actie ondernomen om de echte spil van de stad te onthouden waren er nu minder problemen. Meer echte economie, minder bouw voor leegstand, meer aandacht voor (kleine) ondernemers. Ook hadden dan minder mensen in onzekerheid gezeten: de volkstuiners, JJ’s music house, de scoutingvereniging etc. En was toekomstvisie 2030 niet een document geworden wat nu al achterhaald is met allemaal onhaalbare dromen van (heel modern om te zeggen! ) de 1%.

Maar niet waar wethouder Emmens de scepter zwaait. Het college ging en gaat blind voor prestige en kleurige full-color folders, niet voor langzamere maar duurzame economische ontwikkeling.

Niet zo raar misschien als je bedenkt in welke kringen dergelijke plannen worden opgesteld. Bij Holland Hall is er een interessante cirkel; Paul van As is initiatiefnemer van de Hal, zoon van de bekende makelaarsondernemers, waarvan Anke van As weer in de raad zit voor… Ik insinueer geen kwade opzet, maar het toont wel een kleine cirkel van mensen die dromen over een dergelijk groot Zoetermeer. Bij Snowworld is dat niet veel anders. Je kan veel zeggen over directeur Snowworld, Dhr Hendriks maar niet dat hij een slechte netwerker – of ondernemer is.

Een minder bekend feit is dat eigenlijk de meerderheid van de coalitie tegen beiden projecten was. D66 en de PvdA hebben tegengas gegeven en intern zagen vele raadsleden het niet zitten. Maar helaas spelen kleinstedelijke polderbelangen mee. De coalitie zit er nu al zo lang met kleine wijzigingen dat het opblazen van het geheel een partij waarschijnlijk stemmen zal kosten. Bovendien zal de fractievoorzitter die dat op zijn geweten heeft niet lekker liggen bij toekomstige onderhandelingen. Kortom deze kan er in elk geval zeker van zijn nooit wethouder te worden. Zoetermeer is een ‘stad’ met een kleine politieke en bestuurlijke cirkel met een lang geheugen – niet noodzakelijker wijs geweten.

Bij Holland Hall was dat nog niet zo duidelijk. Door eindeloos ‘kaders’ en ‘randvoorwaarden’ te stellen werd gepoogd om de ‘schade’ zo klein mogelijk te laten lijken. Zelfs werd gesteld op een moment dat je het niet zal zien in het landschap ( hey, wat werd er ook alweer beweerd over de derde baan Snowworld?!). Wat grappig is overigens; voor een conferentiecentrum met megabioscoop en enkele duizenden parkeerplekken.

Bij snowworld ging het niet veel anders. Even leek het alsof men de poot stijf zou houden. De leidde tot de koortsachtige crisisonderhandelingen van december 2009. En Emmens zinspeelde op een vertrek.

Het leek ons bij de SP te veel om waarheid te worden. EN een onzalig nieuwbouwproject van de baan EN een slechte wethouder weg die zich niet bekommert om burgers. Helaas was dat het ook.

Om eerder genoemde redenen was het interne dreigement van de VVD om de stekker eruit te trekken drie maanden voor de verkiezingen genoeg om de neuzen op een lijn te krijgen.

Vervolgens heeft de PvdA gepoogd de nieuwe baan dood te ‘randvoorwaarden’. De voorwaarde bijvoorbeeld dat het in het landschap moet ‘passen’, geen ‘koelkast op pootjes’ mag worden en het niet mag leiden tot toename van de verkeersdruk. Dat is voor een koelkast op pootjes van 350 meter vrijwel onmogelijk.

Bij beide onderwerpen kan je een vijfde baan vullen. Niet met sneeuw, maar met gebroken politieke beloftes. Toen ik voor de skister Nicolette Sauerbrij met enthousiaste aanhang stond buiten de raadszaal heb ik uitgelegd waarom de SP tegen de vierde baan was (en is). Ze vonden het jammer, maar hadden respect voor de duidelijke standpunten. De meeste raadsleden van coalitiepartijen verdienen dat niet. Bestuurlijk gedraai; proberen via de achterkamertjes dingen te regelen; druk uitoefenen middels de coalitietoekomst en een hoop kaderstellende dure woorden.

Zij zorgen ervoor dat de stad en haar burgers worden opgezadeld met een dure erfenis van coalitiebelangen. In de tijd van crisis komt er nog steeds een onzinnige koelkast en men kan in deze tijd niet verder met plannen die wel zouden helpen om van Zoetermeer ook in de toekomst een fijne stad te maken. En dat alles voor de champagne-ego van de lucky few

Auteur is oud-raadslid in de gemeente Zoetermeer. En die het niet kan laten af en toe wat neer te pennen over de politek aldaar.

Ook in Nederland zijn er nu ‘occupy’-bewegingen losgekomen om te protesteren tegen van alles en nog wat, voornamelijk de verrijking aan de top en de bezuinigingen voor de rest. De media probeert vooralsnog de protesten toe te schrijven aan beroepsdemonstranten en linkse hippies die niet echt een punt of onderwerp hebben. Toch zijn er zat goede redenen om ook in opstand te komen die niets te maken hebben met politieke kleur, maar om te strijden voor een samenleving waarin ook je kinderen gelukkig kunnen opgroeien. Tien redenen om mee te doen en in opstand te komen!

1. Verrijking aan de top

Terwijl het slecht gaat met de wereldeconomie krijgen topmensen nog steeds enorme salarissen en vaak grote bonussen. Juist de stimulans achter de bonussen heeft geleid tot het nemen van onverantwoorde risico’s en de huidige crisis. Terwijl overheden miljarden moeten ophoesten om de economie in stand te houden, zien de aanstichters hun vergoedingen juist stijgen.

2. De bodemloze leensloot

Wat we betalen aan landen zoals Griekenland gaat niet naar de bakker daar om de hoek. Ook helpen we niet zo ‘luie’ Grieken ‘lui’ blijven. Het geld gaat voornamelijk richting de financi?le instellingen die de problemen hebben veroorzaakt.

Daar heeft men de laatste decennia veel geld aan verdient, maar nu het slecht gaat kunnen zij anders ‘ineens’ in de problemen komen. Het probleem leidt terug naar wanbeleid bij banken en bonuszucht bij managers. Het blijven geven van dergelijke steun lost niets op aangezien het extra geld direct omgezet moet worden om de rente van de leningen te betalen, met extra leningen bij de banken. Die bepalen vervolgens min of meer zelf, via de omkoopbare ‘rating-agencies’ zoals standard’s & poor hoeveel rente er gelapt dient te worden. Dit was doelbewust beleid. Zoveel mogelijk risico is meer verdienen, terwijl als het mis gaat de overheden toch wel redding bieden.

De enige oplossing is een radicale verandering van het economisch systeem of op termijn accepteren dat het geld van iedereen verdampt in een nog grotere crisis terwijl de aanstichters hun belangen al veilig hebben gesteld.

3. Afbreken welzijnsstaat is doelbewust

De bezuinigingen op zorg, onderwijs, kunst, welzijn zijn niet toevallig. In het neoliberale gedachtegoed moet alles naar de markt, de overheid is nergens goed voor. Dus op termijn moet alles geprivatiseerd worden, dat zou beter werken. Dat het een flagrante leugen is bewijst de huidige staat van voorzieningen in de VS, het niet functioneren van de ramphulp bij de tornado Katrina in New Orleans, de toegenomen armoede in landen die zwaar geprivatiseerd zijn en het succes van het Scandinavische overheidsmodel.

Winstjacht over de rust van patienten en studenten, stijgende kosten, uitsluiting van arme groepen en falende instellingen zijn allemaal symptoom van de cultuur die alles als een te managen bedrijf ziet, klaar voor private handen.

Een gezonde samenleving gaat voor gelijkwaardigheid, toegang tot belangrijke voorzieningen en een kans voor iedereen om zichzelf te ontplooien. Nee tegen de vrijemarktsleugen!

4. Geen privatisering van collectief eigendom!

De hele infrastructuur van Nederland is gebouwd van belastinggeld, van sporen, wegen, electriteitscentrales tot de kabel en waterleidingen. Als het aan de regering ligt gaat er zoveel mogelijk privaat. Dat betekent dat voorzieningen die wij hebben betaald in de laatste decennia voor een habbekrats worden verpatst om vervolgens te worden ‘vermarkt’. Verlieslijdende voorzieningen verdwijnen, duurzame energie gaat in de koelkast – want niet winstgevend en de overheid verliest de zeggenschap.

Hou wat van ons is van ons!

4. Belasting voor iedereen

De BTW is omhooggegaan in Nederland, maar de winstbelasting juist omlaag. Grote multinationals betalen minder dan 2% belasting in Nederland als ze zich hier vestigen terwijl inwoners en kleine ondernemers de volle mep moeten betalen. Vermogenden blijven belastingen ontduiken door slimme constructies en door de vele vrijstellingen betalen zij relatief veel minder dan mensen met een modaal inkomen. Faillissementsfraude kost een veelvoud in verhouding tot uitkeringsfraude maar wordt niet serieus aangepakt.

5. Snelle groei kloof tussen arm en rijk

Er wordt momenteel zwaar bezuinigd op uitkeringen, pensioenen, sociale werkplaatsen, huursubsidies en meer. Tegelijkertijd staan door saneringen en de influx van Oost-Europeanen -die vaak onder het minimumloon werken- laagbetaalde en vaak zware banen op de toch. Gevolg is groeiende armoede, terwijl aan de andere kant rijken steeds rijker worden. Dat leidt tot een scheve samenleving.

Dergelijke samenlevingen kenmerken zich door onveiligheid, verpaupering van (stads)wijken, groeiende problemen door drugsgebruik en criminaliteit, onvrede en toenemende spanningen tussen bevolkingsgroepen. Uiteindelijk is het bestrijden van symptomen duurder dan een goed sociaal opvangnet. Bovendien is iedereen beter af als je veilig over straat kan en alle mensen de kansen krijgen die ze nodig hebben.

6. Lobbygroepen hebben meer macht dan burgers

Lobbyisten in Nederland en Europa hebben meer macht over de parlementen en regeringen dan burgers kunnen uitoefenen met verkiezingen. Zij betalen vele miljoenen om zaken gedaan te krijgen voor het bedrijfsleven. De schiphollobby, de wapenlobby, de voedsellobby, de medialobby zijn bekende voorbeelden. Daarom breidt Schiphol uit, voeren we oorlog, worden strenge eisen wat betreft dierentransport en voedselveiligheid tegengewerkt en wordt het internet steeds minder vrij.

7. Democratie bestaat niet in Nederland

Als oud-raadslid ben ik tijdens mijn termijn minder gaan geloven in het ‘democratische’ gehalte van Nederland. Tijdens mediagenieke campagnes beloven partijen van alles en nog wat, maar dat is slechts lippendienst aan ‘het volk’. Onbelangrijke zaken worden wellicht geregeld, maar als het echt belangrijk wordt dan kiezen politici steevast voor de veilige schoot van het borrelcircuit. Burgers die iets aanvechten komen in een oerwoud van procedures waar de overheid zich vaak alleen houdt aan hun deel van de rechten maar niet hun plichten en worden actief tegengewerkt door ambtenaren en hun bestuurders.

Soms is het niet eens kwade wil. De vertegenwoordiging in Nederland is over het algemeen eenzijdig ouder, hoogopgeleid, baan binnen de overheid of zelfstandig bedrijfsleven, goed verdienend en kosmopolitisch. Zij begrijpen niet hoe het is om van een bijstand te moeten rondkomen, hoe te studeren met de huidige regelingen of hoe andere mensen hun maatregelen ‘ervaren’ en meemaken.

In het ‘debat’ zijn argumenten volledig ondergeschikt. Als men een meerderheid heeft zal men geen enkele moeite doen om zuiver te
discussieren. Partijen worden vaak met halve waarheden geconfronteerd en met halve toezeggingen met een kluit het riet ingestuurd.

De enige manier om iets gedaan te krijgen is massaal in opstand te komen. Alleen als de stemmende zieltjes in het geding zijn en dus de macht van partijen zullen politici geneigd zijn te luisteren, niet eerder. In mijn raadstermijn heb ik nog nooit meegemaakt dat er in het voordeel van inwoners werd beslist zonder dat zij in meer of mindere mate in opstand kwamen tegenover voorstellen.

8. Vrijheid van mensen

Wij zijn in toenemende mate minder vrij. Nederland is het land waar de meeste telefoontaps worden ingezet. Steeds meer ooit openbaar terrein is privaat, zoals winkelcentra, waar je alleen mag komen bij gratie van de eigenaar.

Onder het mom van kinderporno en terrorisme worden vrijheden steeds verder beperkt. Grootschalige inzet van camera’s is een begin. De volgende stap is de groei van private beveiligingsondernemingen die zich niet hoeven te verantwoorden zoals een politiemacht dat hier moet. Bovendien kost het steeds meer geld zonder bewezen verbeteringen. Zie ook samenscholingsverboden, preventief fouilleren, ID-plicht

Internet is steeds minder vrij, sites moeten worden geblokkeerd en in vele landen is het levensgevaarlijk kritiek te uiten. In Nederland zet de overheid spyware in om burgers te bespioneren.

Nederland zet stappen om mensen zonder proces lang vast te kunnen houden. Op dit moment wordt de immigratiewet misbruikt om demonstranten onbeperkt te kunnen vasthouden.

Internationaal worden reizigers-, paspoort-, belasting- en bankgegevens uitgewisseld met allerlei landen. Door middel van ‘profiling’ worden lijsten bijgehouden van personen met ‘verdacht’ gedrag. Dat kan bijvoorbeeld een kritische opstelling of reislustigheid zijn in combinatie met een ‘foute’ naam. Door vergaande terrorismewetgeving zijn vele mensen zonder proces en zonder rechten maandenlang vastgehouden en in sommige gevallen gemarteld zonder dat ze ergens schuldig aan waren. Niemand weet wat andere landen precies opslaan en of je per ongeluk op zo’n lijst staat. Daar kom je pas achter bij de douane.

Democratie kan alleen bestaan alleen in een vrije samenleving!

9. Uitzichtloosheid

De generatie van nu leeft in een meer verdeelde, armere samenleving dan de vorige. Rechten verdwijnen snel. Voor mensen die worden ontslagen of meer dan gemiddeld pech hebben in hun leven ( gehandicapt, psychische problemen, ongeluk, ontslag, scheiding ) vallen sneller tussen het wal en het schip de armoede in. Onze generatie hoeft niet te hopen op een pensioen, goede zorg of fatsoenlijk onderwijs. Studiekosten zijn hoger, salarissen zijn lager, internationale concurrentie groter.

We worden stelselmatig paranioa gehouden tegenover onze medemensen. We mogen steeds minder. Er wordt steeds meer gecontroleerd, steeds minder is prive. Organisaties weten meer van ons dan wij zelf. Er mag op steeds minder plekken gedemonstreerd worden.

Alles leidt tot een steeds meer eenheidsworst waar iedereen die zich niet houdt aan consumptie, werken en verder je bek dichthouden wordt gezien als een paria.

Het is tijd om onze plek en toekomst op te eisen!

10. Uitspelen van bevolkingsgroepen

Geluk, fatsoenlijk werk, mogelijkheid tot een gezin, ontspanning en bestaanszekerheid is geen eis dat links, centrum, rechts, zwart, bruin of wit is. Het is wat iedereen uiteindelijk wil en iedereen heeft recht op streven naar geluk.

We worden bezig gehouden met triviale zaken die groot in de media worden uitgevent en waar bevolkingsgroepen tegen elkaar worden opgezet. Waar mensen wellicht hun religie mogen uiten bijvoorbeeld. ‘ Als je niet voor ons bent bent je tegen ons’. Het wij versus zij denken leidt af van de werkelijke situatie. Politiek, media en corporaties zaaien verdeeldheid voor eigen gewin ( stemmen, verkoop (kijkcijfers) en winst ). Daarom worden protestbewegingen weggezet als verwarde anti-mensen zonder argumenten die de zegeningen van de consumptiemaatschappij niet op waarde weten te schatten

Waar we naar streven laat zich echter niet vatten in deze verdeeldheid. Laten we onze verschillen aan de kant zetten en samen strijden voor wat belangrijk is voor onze toekomst. Samen strijden voor gelijkwaardigheid, respect en een goede toekomst in een land waar niet het geld regeert maar waar menselijke waardigheid de basis is.

We moeten in opstand komen tegen de corrupte elites van het beursplein en hun corrupte vrienden in het parlement op het plein die geen moer geven om een solide samenleving en bereid zijn om vele mensen in armoede te storten zodat zij hun eigen zakken kunnen vullen. Weg met de anti-democraten, het militair-industrieel complex, de lobbyisten en de vrijemarktsfetisjisten!

Nu probeer ik me zo min mogelijk te bemoeien met de interne strubbelingen van dat navelstarende landje aan de Noordzee, al was het alleen maar om de noodzaak tot alcoholgebruik te beperken, maar soms lees je dingen waar je maag van omdraait en je haren recht van overeind gaan staan.

Bericht van 13/10/2001 op Nu.nl:

Minister Jan Kees de Jager van Financi?n heeft namens het kabinet gereageerd op de kritiek van de Rekenkamer. Hij wil geen kwaliteitsnormen vastleggen en voelt er ook niet voor om een subsidie standaard te stoppen als die niet werkt.

– nu.nl

Tijdens het lezen van het bericht van je van de ene verbazing in de andere. De rekenkamer constateert dat de regering de Tweede-Kamer voorliegt en bovendien niet-effectieve subsidies niet wil stoppen als blijkt dat deze niet werken.

Nu zijn er een hoop mensen geen voorstander van subsidies, ik ben er niet een van – het kan een nuttig middel zijn. Maar ik kan geen mensen bedenken die voorstander zullen zijn van niet-werkende subsidies.

En hoe zit het dan met de stop op allerhande subsidies? Kennelijk is het niet duidelijk of deze wel of niet werkten. Zo kan het gebeuren dat wellicht nuttige voorzieningen verdwijnen omdat ze buiten de geldroulette van de overheid vallen.

Ik vermoed wel welke clubs ze graag een hand boven het hoofd houden in subsidieland, namelijk die in het lobby- en borrelciruit opereren. Een vage missie-statement over het aantrekken van het internationale bedrijfsleven en je hebt een goede boterham – en gratis drank.

Is dat erg? Merkt u daar wat van? Laten we eens een lokaal voorbeeld erbij pakken. De bouwspeelplaatsen (VTC) verdwijnen op termijn, hoe de gemeente het ook probeert te verpakken.

Maar een aangetoonde nutteloze club als de WFIA (West-Holland Foreign Investment Agency – om bedrijven naar de regio te lokken ) krijgt nog steeds ondersteuning. Terwijl de eerste al tientallen jaren nuttig werkt doet met minimale middelen en de andere jaar op jaar volstrekt overbodig blijkt te zijn.

Kortom de overheid houdt de eigen schnabbels aan. Zeer waarschijnlijk omdat de heren en dames bestuurders nooit bij een bouwspeelplaats komen, maar wel graag met bevriende pakken een glaasje klinkt. En hoe internationaler, hoe vaker er een reisje bij komt kijken ( Zie bv de China-reizen ).

Conclusie is dat subsidiegeven een behoorlijke rechtse hobby kan zijn. Vooral als er overheidsgeld verdwijnt in de diepe zakken van driedelig grijs.

Recentelijk een deel van de Geocache serie ’20 van Alphen’ gefietst. Zie hier de route.

Beste CDA. U stapt in een kabinet met twee partijen met een historie aan religiehaat en die vreemdelingen uitsluit. U verkoopt uw ziel aan projectontwikkelaars en gefrustreerde provincialen. Maar dat geeft niet omdat u veel eerder uw belang al lang heeft gelegd bij babyboom Nederland. Die liever het land verkoopt om de eigen rijkdom te houden. Die liever tweedeling zaait dan bruggen bouwen. Die liever de rekening legt bij degenen die niet de schuld dragen van de crisis. Die het hand boven de hoofden van de rijken houdt en de armen zwaarder belast. U, CDA bent daarmee medeverantwoordelijk voor de gevolgen van de combinatie armoede en extremisme. Een regering die niet het belang dient van de bevolking moet door middel van strijd afgezet te worden.

Ik ben recentelijk nog wat geniale verhaaltjes getikt maar jammer joh, die sindt fur later.